Sevdiğimiz Kalıplar (Ve Aksine Sevmiyormuş Gibi Davrandıklarımız)
Her türün kendine özgü kalıpları vardır. Batı fantezisinde Seçilmiş Kişi ve Karanlık Lord vardır. Yetişme (修仙 xiūxiān) kurgusunda ise kibirli genç usta ve tokat atma vardır. Seçilmiş Kişi kalıbından bıktıklarını söyleyen Batı fantezi okuyucuları gibi, tokat atmaktan bıktıklarını iddia eden xianxia okuyucuları da yalan söylüyor. Kalıplar işliyor. Bu yüzden kalıp olarak geçiyorlar.
Tokat Atma (打脸 dǎliǎn)
Klasik xianxia anı. Güçlü ve kibrin içinde kaybolmuş biri, protagonistin potansiyelini küçümser, halk önünde kendini üstün ilan eder ve sonra protagonist gizli gücünü ortaya koyduğunda aşağılanır. Kalabalık nefesini tutar. Antagonistin yüzü renkten renge döner. Protagonist hiç bir şey olmamış gibi oradan uzaklaşır.
Neden işe yarar: Tokat atma, güç genellikle cezasızlık anlamına geldiği bir sistemde adalet sağlar. Yetişme dünyasında, güçlü olan zayıfı, sonuçları olmaksızın istismar edebilir. Tokat atma, bu dinamiğin tersine döndüğü nadir anlardan biridir — "zayıf" kişinin aslında daha güçlü olduğu, zorbalığın ise korunmuş bir çıkış yerine halk önünde aşağılanma ile sonuçlandığı bir an.
Formül: 1) Kibirli antagonistin protagonist'i kışkırtması. 2) Protagonist başlangıçta sınırlı kalır (gerilim oluşturma). 3) Antagonist durumu kötüleştirir, genellikle tehdit olarak tarikat/aile/ustasının adını kullanır. 4) Protagonist, ezici bir üstünlük gösterir. 5) Kalabalık şok içinde tepki verir. 6) Antagonist intikam tehdit eder (gelecek çatışma için hazırlık).
Against the Gods belki de herhangi bir yetiştirme romanında en yüksek tokat atma yoğunluğuna sahip. Yun Che her elli bölümde birine tokat atıyor ve her biri bir öncekinden biraz daha tatmin edici şekilde ayarlanmış.
Kibirli Genç Usta (纨绔子弟 wánkù zǐdì)
Tokat atma bir antagonisti gerektirir ve bu antagonistin neredeyse her zaman bir genç usta olmasıdır — güçlü bir yetiştirici veya tarikat liderinin şımarık oğlu (veya ara sıra kızı). Zenginlerdir, aile güçleri ile desteklenirler, istediklerini almayı alışkanlık haline getirmişlerdir ve az önce hakaret ettikleri sıradan görünüşlü yabancının onları yok edebileceğini kavrayamazlar.
Genç ustalar, hikaye açısından bir işlev taşır: kazanılmış ayrıcalığı temsil ederler. Onların Altın Çekirdeği (金丹 jīndān) aile kaynaklarıyla finanse edilmiştir. Büyülü hazineleri (法宝 fǎbǎo) hediye olarak verilmiştir, kazanılmamıştır. Tutumları, asla gerçekten meydan okumaya maruz kalmamaktan gelir. Protagonist — her şeyi acı ve mücadele ile kazanan — onları yendiğinde, bu meritokrasi ile ayrıcalık arasındaki bir yorumdur.
Gizemli Yaşlı Usta (gizli yaşlı arketipi)
Her yetiştirme romanında ya bir dilenci, bir çiftçi veya bir çay dükkanı sahibi olarak gizlenmiş en az bir imkansız derecede güçlü yaşlı insan vardır. Protagonisti sessizce gözlemlerler, potansiyelini tanırlar ve kritik anlarda müdahale ederler — genellikle ya hayatını kurtararak ya da kaderini değiştiren bir teknik/hazine vererek.
Gizli yaşlı, türün inancını temsil eder; yetiştirme dünyası göründüğü kadar yüzeysel değildir. Güç manzarasını ne kadar anladığınızı düşünseniz de, her zaman ortada gizlenen daha güçlü biri vardır. Bu, aynı anda hem alçaltıcı hem de heyecan vericidir.
"Öldür ve Yağmalayın" (杀人夺宝 shārén duóbǎo)
Her önemli dövüşün ardında, kazanan kaybedenin depolama yüzüğünü (储物戒 chǔwùjiè) alır. Bu o kadar evrenseldir ki, bir oyun mekaniği olarak işlev görür — savaş, yağmalama yaratır. Protagonistin zenginliği, hapların temini ve teknik kütüphanesi, esasen ticaret yerine savaşla büyür.
Bu kalıbın ilginç sonuçları vardır. Bu, yetiştirme toplumunun, mülkiyet haklarının tam olarak koruyabiliyorsunuz kadar uzandığı "güç her şeyi haklı çıkarır" ekonomik sistemi üzerinde işlediği anlamına gelir. İlahi Yol (天道 tiāndào) mülkiyet haklarını ticari yasayı uyguladığı kadar da uygulamaz.
Hazine Mağarası (kadim miras)
Protagonist bir delikten düşer (itilir, takla atar veya gizemli bir formasyon (阵法 zhènfǎ) ile teleport edilir). En altta, bulurlar: meditasyon pozunda bir iskelet, güçlü bir tekniği içeren bir jade kaydı ve ruhsal köklerine (灵根 línggēn) mükemmel bir şekilde uyan bir büyülü hazine.
Bu kalıp, "eğitim zindanın içinde efsanevi silah bulundu" ile yetiştirme eşdeğeridir. Anlatım kolaylığı ile sağlanan kazanılmamış gücün saf bir yerine getirilmesidir. En iyi yazarlar bunu yeterince zorluk ve tehlikeyle gizler, böylece kazanılmış gibi hissedilir. En kötü yazarlar hiç uğraşmaz ve protagonist her Salı cennet düzeyindeki teknikleri bulur. Buna daha derin bir bakış: Sözlük Sorunu: Neden Yetişme Kurgusu Çevirisi Zor.
Turnuva Bölümü
Tarikatlar yarışmalar düzenler. Genç yetiştiriciler kollarında dövüşürler. Protagonist bir zayıf nokta olarak girer ve gizli teknikler, akıllı strateji ve saf kararlılık kombinasyonu ile kazanır. Ödüller arasında nadir kaynaklar, tarikat tanınırlığı ve en az bir yüksek statüdeki romantik ilginin dikkati yer alır.
Turnuva bölümleri, yapılandırılmış, artan çatışma sunarak net risklerle işlediği için çalışır. Her dövüş, protagonistin yetenekleri hakkında daha fazla bilgi verir, potansiyel müttefikler ve düşmanları tanıtır ve sosyal hiyerarşiyi hareket ettirir. Martial Peak turnuva bölümlerini tekrar tekrar kullanır ve bunlar sürekli olarak en ilgi çekici bölümler arasında yer alır.
İlahi Sınav Sahnesi
Daha önce başka bir yerde detaylı şekilde ele alındı, fakat bir kalıp olarak değil bir mekanik olarak: sınav (渡劫 dùjié) sahnesi belirli bir duygusal yay izler — hazırlık, korku, dayanıklılık, ölümcül bir tehlike ve hayatta kalma. En iyi sınav sahneleri bir izleyici ekler — diğer yetiştiriciler, protagonistin dayanılması gereken durumu hayatta kaldığını izlerken hayranlıkla bakarlar.
Kapalı Kapı Yetişimi (闭关 bìguān)
Protagonist aylar veya yıllar boyunca inzivaya çekilir. Birkaç seviye daha güçlü olarak ve sonraki bölüme hazır bir şekilde ortaya çıkar. Bu kalıp zaman atlamalarını zarif bir şekilde yönetir — okuyucu, önemli bir yetiştirme ilerlemesinin önemli zaman gerektirdiğini kabul eder ve kapalı kapı yetişimi, o zaman dilimi için anlatı açısından düzgün bir konteyner sağlar.
"Babamın Kim Olduğunu Biliyor Musun?"
Genç usta kalıbının bir alt kümesi. Antagonist, yenilgiyle karşılaştığında, güçlü ebeveynini/tarikatını/örgütünü bir tehdit olarak gündeme getirir. Bu, protagonistin geri çekilmesini sağlamak için tasarlanmıştır. Asla işe yaramaz. Bunun yerine, protagonistin nihayetinde ebeveyni/tarikati/örgütü de karşılaşmasını ve yenilmesini garanti eder, çatışmayı birden fazla bölüme yayar.
Kalıpların Kötü Olmadığı Neden
Kalıplar araçlardır. Kötü bir yazar, onları tembelce kullanır — tokat atma, hikayenin hak ettiği için değil, sadece tokat zamanı olduğu için gerçekleşir. İyi bir yazar, onları ustaca kullanır — tokat atma, antagonistin kibrinin dikkatlice yerleştirildiği, protagonistin gizli gücünün önceden tahmin edildiği ve ortaya çıkma anının gerçek duygusal ağırlık taşıdığı için gerçekleşir.
Yetişme türünün kalıpları, zorbalara karşı adalet, çabaya ödül, gizli gücün keşfi ve karşınıza çıkan kişilerin aşırı güçlüklerle başarılı olmasını izleme heyecanı gibi evrensel tatminlere hitap ettiği için ayakta kalır. Bunlar insana has zevklerdir, Çin'e ait değildir. Yetişme yapısı bunları, diğer türlerin kıskandığı bir kesinlik ve tutarlılıkla sunar.
Ve tokat atma? Tokat atma ölümsüzdür. Hiçbir sınav onu yok edemez. Sürekli tür sabitlerinin alanına yükselmiştir (飞升 fēishēng) ve İlahi Yol bile onu xianxia kurgusundan çıkaramaz.
---Aynı zamanda hoşunuza gidebilir:
- Canavar Dalgaları: Yetişme Kurgusunda Canavarlar Saldırdığında - Çin Yetişimi ve Xianxia Kurgusunun Esrarengiz Dallarını Keşfetmek - Xianxia vs. Wuxia vs. Xuanhuan: Nedir